สุดจะทนแล้วนะคุณต้นผักชี......

มันเป็นเรื่องหัวเสียที่อยากระบายค่ะ ใครที่เรียนวิชาเกษตรคงจะเคยเจอกับเรื่องแบบนี้เหมือนกัน ตอนเช้า...ออกจากบ้านอากาศก็แสนจะเย็นเพื่อไปรดนำแปลงผักที่เมื่อวานเรากับเพื่อนอีกคนหนึ่งช่วยกันทำ กลุ่มเรามีกัน6คนแบ่งปลูกกันเป็น3แปลง แปลงละคู่ ไอหัวหน้ากลุ่มเรามันไปเลือกผักที่3แปลงเราจะต้องปลูก ทั้งที่เป็นกลุ่มแรกแท้ๆพี่แกกลับเลือกปลูกผักชี(ซะงั้นเพราะทั้งห้องห้ามแต่ล่ะกลุ่มปลูกเหมือนกัน)ทั้งที่มันขึ้นยากจะตายเพราะพื้นที่ที่ได้มามันแข็งจะสุดๆอยู่ไกลก๊อกนำด้วย เตียมอุปกรณ์เรียบร้อยพอไปถึงก็ต้องชะงักเพราะที่แปลงมีทั้งรอยเท้าคนและสุนัข โอ!ผักชีฉันขนาดยังไม่ออกรากมาแท้ๆกลับต้องมาโดนกระทำเช่นนี้ แถมอีก3วันอาจารย์จะมาตรวจแล้วเป็นอาจารย์ที่น่ากลัวสุดๆ เรา2คนกับเพื่อนเลยต้องมากอดคอกันทำใหม่คิดกันเล่นๆว่าเอาที่นอนมานอนเฝ้าเลยดีมั้ย มาร.ร.เพื่อมาเป็นเกษตรกรหรือไง คิดดูผู้หญิงร่างบางๆ2คนถือจอบ เสียบยืนขุดแปลงกลางแดดจาแต่ก็ไม่รู้จะไปโทษใครได้แปลงใกล้เราก็โดนกันหมด ต้นผักชีจ้าช่วยให้เรามีคะแนนด้วยเถอะจ้า...จะดูแลอย่างดีทุกวันเลย

ก็อยากระบายน่ะค่ะเพื่อใครเจอแบบเราบ้างไออารมณ์แบบนี้ ชีวิตม.ปลายนี้สุดลำบากเหลือเกินแต่มันก็เป็นประสบการณืที่หอมหวานดี ได้เฮฮากับเพื่อนทุกวันมีเพื่อนที่รู้ใจและเพื่อนที่ทักทายกันเมื่อเดินผ่านหรือจะเป็นตอนเช้าที่เข้าแถวหน้าเสาธง คิดว่าผู้ที่เคยผ่านชีวิตช่วงม.ปลายมาแล้วก็คงจะชอบคิดไปสู่ความทรงจำดีๆที่เกิดขึ้นไปแล้วและกดโทรศัพท์หาเพื่อนเก่าที่ซี้กันพูดคุยถึงเรื่องในอดีต คิมมีนาก็หวังว่าอีก2ปีก็จะมีความรู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน

เหมือนเพลง Shunkashuutou ของAlice nineที่เกี่ยวกับชีวิตม.ปลายปี3 หลายคนคงเคยดูเอ็มวีตัวนี้บ้างแล้วเป็นเอ็มพีที่เท่สุดๆเพราทั้ง5คนเขามาใส่ชุดนักเรียนและยิ่งเป็นไลฟ์คอนเสริตก็เท่สุดๆเลยบอกคำเดียวว่ามันส์สุดยอด เขียนระบายอารมณ์เรื่องแปลงผักแต่ก็เขียนเพลินมาถึงเพลงAlice nineได้แต่ก็สนุกดีค่ะ หวังว่าไม่เบื่อกันนะที่เอาแต่เขียนอะไรไม่รู้